BDO Podatki i Rachunkowość nr 1 (15) Styczeń 2009
A A A
Wydatki poniesione przed rozpoczęciem inwestycji a koszty zaniechanych inwestycji(Autor: Tomasz Burczyński, Źródło: Przegląd Podatkowy)
Wyrok NSA z dnia 8 sierpnia 2008 r., II FSK 744/07
Wydatki poniesione przed rozpoczęciem inwestycji w rozumieniu art. 4a pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych1 (dalej: u.p.d.o.p.) nie mogą stanowić kosztów zaniechanej inwestycji, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 41 u.p.d.o.p., jeżeli inwestycja nie rozpocznie się.
We wniosku o interpretację podatnik wskazał, że prowadzi działalność inwestycyjną, w zakres której wchodzi w szczególności kupno nieruchomości gruntowych i ich zabudowa pod przyszły wynajem na rzecz podmiotów trzecich. W tym celu podatnik współpracuje z firmą, która zajmuje się pracami związanymi z pozyskiwaniem nieruchomości, np. negocjacjami z właścicielami gruntów. Usługi zleceniobiorcy mają charakter przygotowawczy i analityczny wobec ostatecznej decyzji podatnika o zakupie (dzierżawie wieczystej) gruntu i realizowanej tam inwestycji. Na tym tle podatnik zapytał, czy wydatki ponoszone na rzecz zleceniobiorcy można uznać za bieżące koszty uzyskania przychodu prowadzonej działalności, czy też należy je ujmować jako wydatki inwestycyjne, księgując jako tzw. środki trwałe w budowie. W jego ocenie wszystkie wydatki związane z zamiarem nabycia nieruchomości należy uznać za bieżący koszt uzyskania przychodu.
Powyższego stanowiska nie podzieliły organy podatkowe, ale skargę podatnika uwzględnił Wojewódzki Sąd Administracyjny. Sąd ten stwierdził, że przedmiotowe wydatki nie mogą być wykluczone z kosztów uzyskania przychodu na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 41 u.p.d.o.p., jako koszty zaniechanych inwestycji.
Rozpoznając skargę kasacyjną organu podatkowego, Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, że art. 4a pkt 1 u.p.d.o.p., definiując inwestycje jako środki trwałe w budowie, odsyła do ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości2 (dalej: u. rach.). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 16 u. rach. środki trwałe w budowie to zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego. Środki trwałe natomiast, na podstawie art. 3 pkt 15 u. rach., stanowią rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby jednostki. W szczególności są to nieruchomości, w tym grunty, prawo użytkowania wieczystego, budowle i budynki.
Sąd drugiej instancji stwierdził, że podatnik nie miał tytułu prawnego do gruntu (środka trwałego) na którym mógłby rozpocząć budowę (kolejnego) środka trwałego w postaci budynku lub budowli. Żadna budowa nie była też prowadzona, zwłaszcza że stan faktyczny nie pozwala na ustalenie, iż podatnik posiadał pozwolenia na budowę. Sporne wydatki czy też ich efekt nie stanowiły więc rzeczowych aktywów trwałych podatnika w postaci środka trwałego w budowie w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 16 i 15 u. rach. Podatnik w sposób odpowiednio ukonkretniony rozważał tylko podjęcie planowanej inwestycji, której jednak jeszcze nie rozpoczął w rozumieniu art. 4a pkt 1 u.p.d.o.p. w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 16 i 15 u. rach. Z tych powodów zaniechanie planów czy zamiarów podjęcia nierozpoczętej jeszcze inwestycji nie oznacza jej zaniechania w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 41 u.p.d.o.p.
Tomasz Burczyński Autor jest radcą prawnym, of counsel w Kancelarii Prawnej Grynhoff Woźny i Wspólnicy << powrót zobacz także artykuły |
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
